در این یاخته ها کانال های دریچه دار سدیمی فقط در محل گره های رانویه وجود دارد وقتی یون های سدیمی در محل گره رانویه وارد می شوند جریان تحریکی از قسمت میلین دار تا گره رانویه بعدی می رسد. این جریان موضعی باعث ایجاد پتانسیل عمل در گره بعدی می شود و این کار در طول آکسون(رشته میلین دار)تکرار می شود. سرعت جریان ایجاد شده در این روش از تحریک جزء به جزء در رشته های بدون میلین بیشتر است.